»رجب، ماه علی علیه‎السّلام و ماه تخلیه است؛ کعبه‎ی دل را با محبّت و ولایت علوی از بت‎ها خالی کن.(مصباح الهدی، صفحۀ183) -------> (شرح استاد)

* در باطن آدمی:ابوبکر: مظهر قوّۀ (وهمیّه)، عُمَر: مظهر قوّۀ (غضبیّه)، عثمان: مظهر قوّۀ (شهویّه) و امیرالمؤمنین علیه السّلام: مظهر قوّۀ (عقلیّه) است.

»جزوه‎ی حدیث معرفت امیرالمؤمنین علیه‎السّلام به نورانیّت را در جانمازتان بگذارید و تا چهل روز، هر روز یک بار با توجّه بخوانید تا به خود امیرالمؤمنین علیه‎السّلام راه پیدا کنید.(مصباح الهدی، صفحۀ442) -------> (فایل گفتاری حدیث + فایل نوشتاری حدیث)

»در ایّام جوانی شبی در بیابان راه می‎رفتم و با خود فکر می‎کردم که این چیست که یک ساعت علی علی می‎گوییم و ساعت بعد، عمر عمر می‎گوییم و از پول و دنیا حرف می‎زنیم. (عُمْرِ دنیا یعنی عُمَر. یک «یا علی» که گفتی، عُمَر و عُمْرِ دنیا و دنیا و جهنّم، همه‎اش رفت که رفت.) به خودم می‎گفتم مگر قدّ علی و عُمَر، یکی در خوبی و دیگری در بدی، هم‎اندازه است که یک بار علی علی می‎گوییم و یک بار لعن به عُمَر می‎کنیم؟ به خودم گفتم آیا می‎شود ولو یک سر سوزن هم که هست، علی بلندتر باشد؟ گفتم خدایا می‎شود یک خرده هم که شده، علی بلندتر باشد؟ دیدم همه‎ی پیغمبران گفته‎اند علی بلندتر است. من عرض کردم خدایا من همان یک خورده را که عُمَر آنجا وجود ندارد، دوست دارم. آنجا صلواتی است که در مقابلش لعن نیست. اصلاً یاد غیر از علی را نمی‎کنی که لعنش کنی. یک داغ را بر دل غیر می‎گذاری که حتّی با لعن کردن هم که شده، یادش کنی.(مصباح الهدی، صص 291 و 292 ) -------> (شرح استاد)

::: لعن و تبرّی در سلوک طریق عرفان

لعن و تبرّی آثار عمیق و عجیبی در پاک کردن وجود از پلیدی ها و آلودگی ها دارد. به تعبیر یکی از بزرگان اهل کمال، لعن استغفار خصّیصین هست. وقتی که انسان به لعن و تبرّی موجوداتی که جرثومۀ خباثت و تبلور شقاوتند می پردازد و صف خود را از آنها جدا می کند و به آنها دورباش می گوید، از خباثت و شقاوت پاک و منزّه می شود.

اساساً راه کمال انسان از طریق نفی و اثبات طیّ می شود. نفی آنچه باید ترک گفت و پسندیده نیست و اثبات آنچه باید به آن رسید و شایسته است. این نفی و اثبات در سطوح مختلف کمال، مظاهری دارد. در جملۀ لا اِلهَ اِلَّا اللهُ، ابتدا همۀ معبودهای دروغین بیرونی و درونی نفی شده و سپس بر معبود حقیقی تأکید می شود. به هنگام تلاوت قرآن کریم به دستور خود قرآن، ابتدا با گفتن اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ، انسان از شیطان به سوی خدا می گریزد و سپس با گفتن بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ، به آغوش خدا وارد می شود. به هنگام خواندن زیارتها، همچون زیارت عاشورا، ابتدا بر دشمنان اهل بیت علیهم السّلام لعن می کند و از آنها تبرّی می جوید، سپس به خود اهل بیت علیهم السّلام صلوات می فرستد و سلام می کند. سالک تا به مقصد نرسیده و به طیّ طریق مشغول است، یک پا به پشت سر و عقب دارد(پای نفی و خروج و لعن و تبرّی) و یک پا به پیش رو دارد و به جلو می گذارد(پای اثبات و ورود و سلام و صلوات) این جریان همچنان ادامه می یابد تا اینکه سرانجام به مقام توحید و فنای تامّ می رسد و غیر و غیریّت از میان بر می خیزد و جز حضرت حقّ هیچ برجا نمی ماند، نه سالکی، نه سلوکی و نه مسلکی، نه راه رونده ای، نه راه رفتنی و نه راهی. آنجا سلام و صلواتی است که لعن و تبرّی در مقابلش نیست، بسم اللّهی است که اعوذ باللّهی در برابرش نیست. حبّی است که بغض و دشمنی یی در مقابلش نیست و دیندار جز آن کس نیست که در راه خدا دوست می دارد و در راه خدا دشمنی می ورزد و دارای حبّ فی الله و بغض فی الله است. -------> (ادامه مطلب)

قال الله سبحانه و تعالی فی قرآن الکریم:

*مَّا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِّن قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ؛ خدا از برای هیچ کس در اندرون او دو دل قرار نداده است.(احزاب/4)

*قُلِ اللّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ؛ بگو: خدا، و همه کس را ترک کن.(انعام/91)

حضرت سیّدالشّهداء – روحی فداه – در دعای عرفه می فرماید:

«خداوندا! تویی که خانه دل دوستانت را از غیر خود پرداختی و آن را از اغیار بیگانه خالی ساختی تا بجز دوستی تو در آنجا نباشد و رو به غیر تو نیاورند و بجز تو را نشناسند.(بحارالانوار، ج 98، ص 226)

چشم را از غیر و غیرت دوخته *** همچو آتش خشک و تر را سوخته

اعمال، مراقبات و مناسبت های تاریخی ماه رجب المرجّب

غربت امیرالمؤمنین(علیه السّلام)

غیرت و حمیّت دینی

سخن بی فایده گفتن 

امام هادی(علیه السّلام) و مبارزه با جریان های فکریِ انحرافی

حرکت عرفانی امام خمینی رحمه الله علیه

مدیریّت وبلاگ: یکی از شاگردان استاد طیّب |

::: در محضر استاد مهدی طیّب :::

(ادامه‌ي حديث): وَ خُذ بِالاِحتياطِ في جَميعِ ما تَجِدُ إِلَيهِ سَبيلاً: در همه‌ى مواردى كه امكان‌پذير است، راه احتياط را اختيار كن.

»شرح استاد طیّب: نگاه‌ داشتن جانب احتياط

خوب است انسان لب مرز حلال و حرام راه نرود و تا حدّاكثر نقطه‌اى كه حرام نيست پیش نرود، كمى حريم نگه دارد و احتياط كند. كسى كه لب پرتگاه راه مي‌رود، خطر سقوط كردنش در پرتگاه بسيار زياد است؛ امّا كسى كه حاشيه‌اى يك مترى گذاشته و يك مترى لب پرتگاه راه مي‌رود، اگر پايش هم ليز خورد، زمين مي‌خورد؛ ولي ته درّه نمي‌افتد. امّا آن كه لب پرتگاه حركت مي‌كند، اگر پايش ليز خورد، به ته درّه سقوط مي‌كند و نابود مي‌شود.[1] از اين‌رو حضرت فرمودند: در همه‌ى اموری كه امكان‌پذير است، طريق احتياط را پيش بگير، تا لب مرز جلو نرو، طورى عمل كن كه اگر كمى عملت ناقص از كار در آمد، باز حدّاقل لازم تأمين شده باشد و عملت باطل نباشد.

 مي‌خواهى خمس بدهى، كمى بيشتر از حدّاقل بده؛ مي‌خواهى زكات بدهى، كمى بيشتر در نظر بگير؛ مي‌خواهى عملى انجام دهى، كمى بيشتر از حدّاقل آن مدّ نظرت باشد. چيزى كه بيشتر از حدّاقلِ لازم است، مستحب نام دارد. علّت اينكه به آن مستحب مي‌گويند اين است كه زمينه‌ساز جلب محبّت خدا به انسان است. چون آنچه واجب است، انجام دادن آن الزامي است. امّا آنچه را مستحب است، داوطلبانه عمل را انجام داده و به خدا هديه مي‌كنيم. وقتى فردي از شما طلب دارد، شما طلبش را به او مي‌دهيد، محبّتى در قلب او نسبت به شما ايجاد نمي‌شود؛ امّا وقتى فرد طلبى از شما ندارد، مثلاً كربلا كه مي‌رويد، يك مهر تربت اباعبدالله الحسين(علیه السّلام) براى او سوغاتى مي‌آوريد، اين هديه محبّت شما را در دل او ايجاد مي‌كند.

 شخصی که در عمل به احکام دین احتياط مي‌كند و به حدّاقل‌ها بسنده نمي‌كند، چون آنچه بيش از حدّاقل انجام مي‌دهد، مستحب و به‌منزله‌ي هديه است؛ مورد محبّت خداوند قرار می گیرد. علاوه بر آن در صورتی که اندکی هم كم عمل كرد، چون حدّاقل واجب را انجام داده؛ تکلیف از عهده اش ساقط است.

 اگر فرد در ركوع نماز يك بار گفت: سُبحانَ رَبّيَ العَظيمِ وَ بِحَمدِه و در سجده يك بار گفت: سُبحانَ رَبّيَ الاعليٰ وَ بِحَمدِه، اگر اين جملات درست ادا نشد، نمازش باطل است. نمازش مشكل پيدا كرده است. امّا اگر سُبحانَ رَبّيَ الاعليٰ وَ بِحَمدِه را چند بار گفت، يا همراهش سه بار گفت: سُبحانَ اللهِ، سُبحانَ اللهِ، سُبحانَ اللهِ؛ اگر سُبحانَ رَبّيَ الاعليٰ وَ بِحَمدِهِ اوّلي ايراد داشت، اين تكرار یا ذکر بعد، آن نقص را جبران مي‌كند؛ امّا اگر به حدّاقل بسنده كرد و آن حدّاقل ايراد پيدا كرد، نماز باطل مي‌شود.

در عمل به احكام خيلى بي‌‌محابا و متجرّى نباشيم كه تا لب مرز حرام يا بطلان پيش برويم. فكر نكنيم اين شجاعت است كه آدم تا لب مرز برود. كمى احتياط كنيم.

اگر حرمت موسيقي‌اي براى انسان يقينى نباشد، امّا يقينى هم نباشد كه حلال است، واجب كه نيست اين موسيقى را گوش كند. صرف نظر کند. شب اوّل قبر نكير و منكر از او توضيح نمي‌خواهند كه چرا اين آهنگ را گوش نكردى. لذا ضررى نكرده است. وقتى انسان مي‌بيند جاى احتياط دارد، خوب است احتياط كند. اين لباسى كه مي‌خواهى به تن كنى، اگر براي تو يقينى نيست اين نوع لباس پوشيدن حرام است، مثلاً لباس شهرت است يا حدّ حجاب در آن رعايت نشده است؛ امّا احتمال مي‌دهى كه ايرادى داشته باشد؛ مصلحت در اين است كه آن لباس را نپوشى.

 اگر انسان كمى بيش از حدّاقل عمل كند، يعنى به احتياط عمل كند، اطمينان بيشترى نسبت به انجام تكليف و وظيفه به دست مى‌آورد.

+صحیفه نوشت(دعای 20): قال امام سجّاد علیه السّلام: اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَبَلِّغْ بِايمانى اَكْمَلَ الْايمانِ، وَاجْعَلْ يَقينى اَفْضَلَ الْيَقينِ، وَانْتَهِ بِنِيَّتى اِلى‏ اَحْسَنِ النِّيَّاتِ، وَ بِعَمَلى اِلى‏ اَحْسَنِ الْاَعْمالِ؛ بارخدايا بر محمد و آلش درود فرست، و ايمانم را به درجه كامل‏ترين ايمان رسان، يقينم را برترين يقين گردان، و نيتم را به بهترين نيت‏ها منتهى ساز، و كردارم را به بهترين كردارها تبديل كن.

 

 

+ حدیث نوشت:قالَ الاِْمامُ الْعَسْكَرى(عليه السّلام): «أَوْرَعُ النّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ الشُّبْهَةِ، أَعْبَدُ النّاسِ مَنْ أَقامَ عَلَى الْفَرائِضِ أَزْهَدُ النّاسِ مَنْ تَرَكَ الْحَرامَ، أَشَدُّ النّاسِ اجْتَهادًا مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَ.»؛پارساترين مردم كسى است كه در هنگام شبهه توقّف كند. عابدترين مردم كسى است كه واجبات را انجام دهد. زاهدترين مردم كسى است كه حرام را ترك نمايد. كوشنده ترين مردم كسى است كه گناهان را رها سازد. (انوارالبهیه،  حاج شیخ عباس قمی (ره)، صفحه 351) 

 

.....................................................

پی نوشت:

1. ن. ک. به: مهدی طیّب، سرّحقّ، ص 120 و مهدی طیّب، شراب طهور، ص 275 و 276 و مهدی طیّب، حجاب و حقوق زن در ترازوی اندیشه و ایمان، صص 41 – 44.

 

 

» منبع: کتاب حدیث دوست، مهدی طیّب، صص 141 تا 144

 

مدیریّت وبلاگ: یکی از شاگردان استاد طیّب |

ختم سوره ی واقعه

» علّامه مجلسی در زادالمعاد از حضرت سیّد سجّاد علیه السّلام روایت کرده است که فرمودند چون اوّل ماه هر شهر (ماه قمری) به روز دوشنبه قرار گیرد شروع به خواندن سوره ی إذا وقعت الواقعه بنما تا چهارده روز، روز اوّل یک بار و روز دوّم دو بار تا چهارده بار این سوره را بخوان. خواندن این سوره بدین ترتیب موجب توسعه ی رزق و آسانی کارهای زندگی و حلّ مشکلات و اداء دیون و برای هر حاجتی مجرّب است. علّامه مجلسی  می گوید مکرّر تجربه شده و به نتیجه رسیده است.

» دعای ختم هر روز یک بار پس از خواندن سوره ها و دعای روزهای پنجشنبه(چهارم و یازدهم) یک بار پس از خواندن سوره ها و دعای ختم خوانده شود.

- (حدیث نوشت): قال الامام السجادعليه السّلام: المؤمِنُ مِن دُعائِهِ عَلي ثَلاثٍ: إِمّا أن يُدَّخَرَ لَهُ، و إمّا أن يُعجِّلَ لهُ و إمّا أن يَدْفَعُ عنهُ بلاءً يُريدُ أن يُصيبَهُ؛امام سجاد - عليه السّلام - فرمود: دعاهاي مؤمن بر سه گونه است: يا براي او ذخيره مي شود و يا سريعاً اجابت مي شود و يا به واسطة آن دعا، بلائي كه قرار بود به او رسد از او برطرف مي گردد. « تحف العقول، ص 280»

+ دوشنبه 4/2/91: آغاز ماه جمادی الثّانی با روز دوشنبه (ختم واقعه)

+ جهت دریافت فایل مربوطه در فرمت PDF  لطفاً (کلیک)  نمائید.

+ جهت دریافت فایل مربوطه در فرمت Picture  لطفاً (کلیک) نمائید.

+ سروران گرامی! طریقه ختم سوره واقعه مشابهتی با سایر ختومات گروهی مثل ختم قرآن کریم یا ختم صلوات و ... ندارد و امری کاملاً فردی می باشد.

- التماس دعا

* همچنین

 به مناسبت ایّام شهادت بانوی دو عالم برگزار می گردد:

سخنرانی استاد مهدی طیّب پیرامون شخصیت والای حضرت زهرا(سلام الله علیها)

سه شنبه، 5 اردیبهشت، ساعت 15 – 13:30، دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران، تالار شهید جوزی [برای کسب اطّلاعات بیشتر لطفاً(کلیک نمایید)]

 

مدیریّت وبلاگ: یکی از شاگردان استاد طیّب

::: عارفانه های حاج اسماعیل دولابی(ره) :::

» هنگام بلا، حیله نزن که بدتر می‎شود.

» در آتش سختی‎ها، خوب تحمّل داشته باشید تا درست پخته شوید.

» کثرت، غم‎آور است و توحید، قاتل غم.

» وقتی مأنوس آدم همراهش است، پس چرا دیگر جوش می‎زند؟ مأنوست خالقت است، مگر می‎شود تو از او جدا باشی؟

» در سیر ایمانیِ خود، وقتی حجّت خدا را ملاقات کردی، به سکون و آرامش می‎رسی؛ به نحوی که اگر آسمان‎ها و زمین زیر و رو شود، تکان نمی‎خوری. صاحب این مسکن امام زمان عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه است. المُؤْمِنُ کَالْجَبَلِ الرّاسِخِ لا تُحَرِّکُهُ الْعَواصِفُ: «مؤمن مثل کوهِ پایدار و مستحکم است که بادهای تند آن را تکان نمی‎دهند». قرآن فرمود: وَ الْجِبالَ اوْتاداً: «و کوه‎ها را میخ‎های خیمه‎ی زمین قرار دادیم». وقتی مؤمن روی زمین می‎نشیند، همه را آرام می‎کند. آرامش کوه‎ها و زمین هم به وجود مؤمن است. هر کس با او یگانه باشد و با او بنشیند، هر چه هم که غصّه و حزن و اندوه داشته باشد، تا با اوست، اثری از آنها در او وجود نخواهد داشت و به او صدمه‎ای نمی‎زنند. مؤمن مثل درخت‎های صحرایی است که تندبادها آن را محکم و استوار کرده است. مؤمن اگر ابتلائات دنیا را به خاطر ایمان تحمّل کند و طاقت بیاورد، قوی می‎شود و هنگام بادهای تند حوادث، هر چه هم که حوادث سختی مثل زلزله و سیل و قحطی و گرانی و... بیاید، خودش ذرّه‎ای تکان نمی‎خورد و آرام می‎نشیند و دیگران به او پناه می‎برند و آرامش می‎یابند.

 

- (دریافت فایل صوتی) شرح فرازهای این مبحث توسّط استاد مهدی طیّب از کتاب گراسنگ مصباح الهدی [حجم: 6.97 مگابایت و زمان: 20:19 ] 

 

- (وصیّت نوشت): بر استماع فایل صوتی هر مبحث، توصیه و تأکید می شود.

 

+ دعا نوشت(دعای 22): قال امام سجّاد علیه السّلام فی صحیفة السجّادیّه: اَللَّهُمَّ لاطاقَةَ لى بِالْجَهْدِ، وَ لاصَبْرَ لى عَلَى الْبَلاءِ، و لاقُوَّةَ لى عَلَى الْفَقْرِ، فَلاتَحْظُرْ عَلَىَّ رِزْقى، وَ لاتَكِلْنى اِلى‏ خَلْقِكَ، بَلْ تَفَرَّدْ بِحاجَتى، وَ تَوَلَّ كِفايَتى؛ خداوندا، مرا طاقت بر سختى و مشقت، و شكيبايى بر بلا، و قدرت بر تنگدستى نيست، پس روزيم را منع مكن، و مرا به خلق خود وامگذار، بلكه خود به تنهايى نيازم را برآور، و خودت كارساز من باش.

 

----------------------------------  

»منبع:مصباح الهدی، مهدی طیّب، مبحث کاستی‎ها و ابتلائات، غم‎ها و نگرانی‎ها، صص 63 و 64

 

 

مدیریّت وبلاگ: یکی از شاگردان استاد طیّب |

::: عارفانه های حاج اسماعیل دولابی(ره) :::

 وقتی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها در مدینه به نماز می‎ایستاد، پنج نور از ایشان در آسمان مدینه پخش می‎شد؛ نورهای سفید و زرد و سبز و قرمز و سیاه. نور سفید، زیبایی است ولی مربوط به اوّل راه است. نور سیاه از همه افضل است و نور معرفت است و آنجا دیگر غیر از خدا دیده نمی‎شود. حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها هر پنج تجلّی را داشت.

» حوض کوثر مال حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها است. کوثر یعنی کثرات. کثرات مال خانم زهرا است. واحد مال خداست و کثرات مال حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها است و آن حضرت امور عالم کثرت را ردیف می‎کند.

» کوثر یعنی کثرت، یعنی آبش خیلی زیاد است؛ دوازده نهر از آن حوض منشعب شده است.

» همه‎ی دوستان اهل بیت، محرم حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها هستند و کسی که محرم آن حضرت باشد، به جهنّم نمی رود.

» مادر یواشکی جگرش و هستیش را به بچّه‎اش می‎دهد و دائم مواظب بچّه است که پدر را اذیّت نکند که پدر هم تلافی کند. خانم زهرا سلام‌الله‌علیها دوستان اهل بیت را خیلی دوست دارد و می‎گوید هر کس بچّه‎های مرا دوست بدارد، او هم بچّه‎ی من است. حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها امّ المؤمنین است.

» در نوجوانی پدرم به من سفارش می‎کرد که با حیوانی که سوار می‎شوی، با مهربانی رفتار کن و حتّی‌المقدور آن را نزن، اگر هم احیاناً خواستی به او ضربه‎ای بزنی، هرگز به صورت حیوان نزن. وجه و صورت محترم است؛ حتّی صورت حیوان. وجه مال وجه‌‌الله است. خدا لعنت کند کسانی را که به صورت دختر پیامبر سیلی زدند.

- (دریافت فایل صوتی) سخنان استاد طیّب پیرامون فرازهای فوق از کتاب گراسنگ مصباح الهدی [حجم: 6.89 مگابایت و زمان: 53:33 ] 

- بزرگواران! وصیّت مؤکّد می نماییم جهت بهره مندی بیشتر از مباحث، از استماع فایل های صوتی مربوط به آن، غافل مشوید.

+دعا نوشت(دعای 2): قال امام سجّاد علیه السّلام فی صحیفة السجّادیّه: وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى مَنَّ عَلَيْنا بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ - دُونَ الْاُمَمِ الْماضِيَةِ، وَالْقُرُونِ السَّالِفَةِ، بِقُدْرَتِهِ الَّتى لاتَعْجِزُ عَنْ شَىْ‏ءٍ وَ اِنْ عَظُمَ، وَ لايَفُوتُها شَىْ‏ءٌ وَ اِنْ لَطُفَ، فَخَتَمَ بِنا عَلى‏ جَميعِ مَنْ ذَرَأَ، وَ جَعَلَنا شُهَدآءَ عَلى‏ مَنْ جَحَدَ، وَ كَثَّرَنا بِمَنِّهِ عَلى‏ مَنْ قَلَّ. اَللَّهُمَّ فَارْفَعْهُ بِما كَدَحَ فيكَ اِلَى الدَّرَجَةِ الْعُلْيا مِنْ جَنَّتِكَ، حَتّى‏ لايُساوى‏ فى مَنْزِلَةٍ، وَ لايُكافَأَ فى مَرْتَبَةٍ، وَ لايُوازِيَهُ لَدَيْكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ، وَ لانَبِىٌّ مُرْسَلٌ، وَ عَرِّفْهُ فى اَهْلِهِ الطّاهِرينَ وَ اُمَّتِهِ الْمُؤْمِنينَ مِنْ حُسْنِ الشَّفاعَةِ اَجَلَّ ما وَعَدْتَهُ؛ سپاس خدايى را كه بر ما منّت نهاد به وجود محمّد (صلّی الله علیه و آله و سلّم) در ميان امّت‏هاى گذشته و قرون سپرى شده، به قدرت و توانى كه از هيچ چيز هر چند بزرگ، ناتوان نباشد، و هيچ چيز هر چند كوچك از نظرش نهان نماند. و ما را خاتم همه امّتها قرار داد، و بر منكران حق و حقيقت گواه گرفت، و ما را از باب ايثار نعمت بر آنان كه اندك بودند فزونى بخشيد. بارالها، مرتبه‏او رابه‏سبب زحماتى‏كه در راه تو كشيد به بالاترين درجات بهشت بالا بر، تا اندازه‏اى كه هيچ كس در هيچ مقام و منزلت با او يكسان نباشد، و در هيچ مرتبه با حضرتش برابر نگردد، و در آستانت هيچ ملك مقرب و پيامبر مرسل با او برابرى نكند، و قبول شفاعتش را در اهل بيت پاكيزه‏اش و مؤمنان از امّتش بيش از آنچه به‏او وعده فرموده‏اى به او اعلام فرما.

----------------------------------

»منبع:مصباح الهدی، مهدی طیّب، مبحث اهل بیت(علیهم السّلام)، صص 295 و 296  

مدیریّت وبلاگ: یکی از شاگردان استاد طیّب |

-:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- مجلس(1)؛امام حسین(ع)
مجلس(2)؛حدیث کساء
مجلس(3)؛محبّت
مجلس(4)؛رحمت
مجلس(5)؛صلوات
مجلس(6)؛اجابت
مجلس(7)؛وجودلااله الّاالله
مجلس(8)؛آثار حضرت حجّت(عج)
مجلس(9)؛صدق
مجلس(10)؛صدق و یقین
مجلس(11)؛یاد مرگ
مجلس(12)؛صفات
مجلس(13)؛ذکر
مجلس(14)؛گشایش
مجلس(15)؛آتش سرد
مجلس(16)؛زیارت را به زیارت برسان!
مجلس(17)؛هر روز مؤمن تر از دیروز
مجلس(18)؛آن روی سکّه دنیا(1)
مجلس(19)؛آن روی سکّه دنیا (2)
مجلس(20)؛امام کیست؟
مجلس(21)؛راه بهشت کجاست؟1
مجلس(22)؛راه بهشت کجاست؟2
-:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- *** گنجینه تصویری ***
-:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- -:- فاصله بین سرکه و شراب
ولایت و بیان داستان شاهزاده
اهمّیّت توسّل به اهل بیت(ع)
مسیر مرگ و ملاقات حضرت حق
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود
من عرف نفسه فقد عرف ربه
خدا، بزرگی وصف نشدنی
تشریح احکام سه گانه قرآنی
حسابرسی که ذره‏ای را از قلم نمی‏اندازد
مبادا با اصول دین گردن فروع دین را بزنیم
مبادا دیگران در خیر بر ما سبقت بگیرند
کلّ من علیها فان
الهی رضا برضائک
مرگ به مثابه رهایی از قفس
حقیقت صفات خداوند
محبت، شاهراه رسیدن به وصال حق
اشرف مخلوقات و آلودگی به دنیا
دسته بندی انسانها در روز قیامت